Τσουρέκι τριαντάφυλλο

Άνοιξη θρύψαλο μενεξεδί
Άνοιξη χνούδι περιστέρας
Άνοιξη σκόνη μυριόχρωμη...
(Οδυσσέας Ελύτης)

Κοντοζυγώνει η Μεγάλη Γιορτή, καιρός να ετοιμαζόμαστε. Κι εγώ που λείπω εδώ και καιρό σήμερα σας ετοίμασα τσουρέκι αγαπημένο κι αρωματικό, λίγο διαφορετικό από το παραδοσιακό, μα με γεύση αξεπέραστη!

Τι μας χρειάζεται

    Για τη ζύμη:

• αλεύρι 500-600 γραμμάρια
• 3 αυγά
• ένα κουταλάκι μέλι
• 180-200 γραμμάρια γάλα
• 10 γραμμάρια μαγιά μπύρας
• 5 γραμμάρια αλάτι
• τα σποράκια από ένα στικ βανίλια
• 80 γραμμάρια ζάχαρη
• 100 γραμμάρια βούτυρο

   Για τη γέμιση:

• 150 γραμμάρια βούτυρο
• 150 γραμμάρια ζάχαρη
• 150 γραμμάρια αμύγδαλο σκόνη
• ροδόνερο
• 150 γραμμάρια λουκούμι τριαντάφυλλο
• 3-4 κουταλιές κρέμα γάλακτος

Σε ένα μπωλάκι λιώνουμε τη μαγιά σε λίγο χλιαρό γάλα μαζί με ένα κουταλάκι μέλι. Σε μια μπασίνα βάζουμε το αλεύρι κοσκινισμένο, του προσθέτουμε τη μαγιά και αρχίζουμε να δουλεύουμε με το μίξερ, προσθέτουμε σιγά σιγά το υπόλοιπο γάλα, τα αυγά, τη βανίλια, τη ζάχαρη και το αλάτι. Δουλεύουμε το μείγμα για τουλάχιστον 10-15 λεπτά.

Έπειτα προσθέτουμε το βούτυρο, που έχουμε κρατήσει εκτός ψυγείου, κομματάκι κομματάκι (άλλα 10 λεπτά ζύμωμα). Όταν η ζύμη μας γίνει λεία, ελαστική και ξεκολλάει από τα τοιχώματα της μπασίνας (αν δεν ξεκολλάει, προσθέτουμε ακόμα λίγο αλεύρι και ξαναζυμώνουμε), τη μαζεύουμε σε μπάλα, τη σκεπάζουμε με μεμβράνη και την αφήνουμε να φουσκώσει για δυό περίπου ώρες μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.

Εντωμεταξύ ετοιμάζουμε τη γέμιση:
χτυπάμε καλά στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να γίνει μια αφράτη κρέμα. Προσθέτουμε το αμύγδαλο σκόνη. Λιώνουμε σε μπαιν μαρί τα λουκούμια με την κρέμα γάλακτος, τα αφήνουμε να κρυώσουν καλά και ανακατεύουμε με την κρέμα βουτύρου. Αρωματίζουμε με ροδόνερο, όσο μας αρέσει.
Όταν η ζύμη μας έχει φουσκώσει καλά, την ξαναπιάνουμε, κόβουμε σε δυό κομμάτια και ανοίγουμε το κάθε κομμάτι σε φύλλο λεπτό 2 χιλιοστά, στρώνουμε επάνω στο φύλλο την κρέμα και τυλίγουμε σε ρολό. Κόβουμε το ρολό σε κομμάτια περίπου 4-5 εκατοστών το καθένα και τοποθετούμε κυκλικά και στη μέση σε βουτυρωμένα ταψάκια 24 εκατοστών, αφήνοντας περίπου ενα-ενάμιση εκατοστό ανάμεσα στο κάθε "τριαντάφυλλο" (με ετούτη τη ζύμη βγήκαν 2 τσουρέκια).
Αφήνουμε να φουσκώσουν για άλλη μια ώρα, ώσπου να γεμίσουν τα ταψάκια και να μη μένει ελεύθερος χώρος. Αλείφουμε με κρόκο αυγού και ψήνουμε τους 170 βαθμούς για 45-50 λεπτά περίπου.
Πόσο μοσχοβόλησε το σπίτι, δεν μπορώ να σας το δείξω σε φωτογραφία...

Βελουτέ καρότου με κύμινο και τσιπς παρμεζάνας

Πρώτη μέρα της άνοιξης σήμερα, η τύχη μας έστειλε λιακάδα. Ανοίξαμε τα παράθυρα και μπήκε θριαμβευτικά το θρόισμα των πεύκων, μια ιδέα μαργαρίτες λερώνουν το φρεσκοπράσινο του κήπου, τα χελιδόνια είναι ακόμα ταξίδι... Κάτι το γαλανό του ουρανού, τόσο φωτεινό που πονάει τα μάτια, κάτι οι καινούριες πρίμουλες που καμαρώνουν στο παράθυρο της κουζίνας, σήμερα έχω όρεξη για χρώματα!

Έτσι λοιπόν σας σκάρωσα μια νοστιμότατη σουπίτσα που μπορούμε να σερβίρουμε ζεστή είτε κρύα, κατά τη γνώμη μου σερβιρισμένη κρύα με ζεστές φετούλες ψωμί και αλμυρούτσικα τσιπς παρμεζάνας είναι ακόμη νοστιμότερη!

Τι μας χρειάζεται (για 4 άτομα)

• 6 μεγάλα καρότα (ή 8 μέτρια)
• ένα κρεμμύδι σε φέτες
• 20 γραμμάρια βούτυρο
• μισό κουταλάκι κύμινο φρεσκοκομμένο
• 750 ml ζωμό λαχανικών
• 100 γραμμάρια τριμμένη παρμεζάνα

Κόβουμε το κρεμμύδι σε φετάκια και το ιδρώνουμε με το βούτυρο και το κύμινο. Προσοχή! δεν πρέπει να τσιγαριστεί, παρά μόνο να γυαλίσει σιγά σιγά στο βούτυρο. Πλένουμε και καθαρίζουμε τα καρότα από την εξωτερική μεμβράνη και τα κόβουμε σε ροδέλες. Τα προσθέτουμε στα κρεμμύδια και αφήνουμε να πάρουν άρωμα για 5 λεπτά. Προσθέτουμε έπειτα το ζωμό και αφήνουμε να σιγοβράζει για μισή ωρίτσα. Λιώνουμε με μίνι πίμερ μέχρι να γίνει λεία κρέμα.

Ετοιμάζουμε πριν το σερβίρισμα τα τσιπς παρμεζάνας: σε ένα ρηχό ταψάκι στρωμένο με λαδόκολλα τοποθετούμε με ένα κουταλάκι "βουναλάκια" παρμεζάνας και τα πατάμε ελαφρά με τη ράχη του κουταλιού. Ψήνουμε σε ζεστό φούρνο, στους 200 βαθμούς, για 2-3 λεπτά, το τυρί θα λιώσει και θα ροδοκοκκινίσει. Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν τα τσιπς πριν τα ξεκολλήσουμε από τη λαδόκολλα. 

Τάρτα με άσπρο τυρί - ταξίδι στην Αλσατία

Ήταν κάποτε ένα ταξίδι, βάλαμε μπρος για τα βορειοδυτικά. Περάσαμε λίμνες μαγεμένες και ορμητικά βουνά, το μικρό μας αυτοκίνητο αγωνίστηκε ν'ανέβει τις σκληρές Ελβετικές Άλπεις, ψηλές, επιβλητικές κι όμορφες. Κατεβήκαμε αργά την άλλη πλευρά, φάνηκαν πολιτείες κομψές και λαμπερές, εκκλησιές με μυτερά καμπαναριά, αέρας καθαρός και ειλικρινής. "Λίγο ακόμα υπομονή", είπε ο χάρτης, "και θα δείτε μια χώρα υπέροχη".
Κι έτσι έγινε...
Οι καταπράσινοι λόφοι του Ιούνη έλαμπαν λουσμένοι στον ήλιο, άγουρο χρυσάφι σκαρφάλωνε στ'αμπέλια, χώμα καστανό κι εύφορο νανούριζε τα καλαμπόκια, κόκκινες στέγες και καστέλια παραμυθένια ξεφύτρωναν μέσα στη βλάστηση. Φτάσαμε στην Πολιτεία, καμωμένη θαρρείς από σοκολάτα και παστέλ, καταρράκτες από λουλούδια τη στόλιζαν, σαν για γιορτή πριγκηπική, περιπλανηθήκαμε εδώ κι εκεί σ'αυτό το μαγεμένο κήπο.
Χαμογελάσαμε, τσουγκρίσαμε! Άντρες και γυναίκες με μαλλιά από άχυρο και ζαχαρένια καρδιά ορθάνοιξαν τις πόρτες του σπιτιού τους, κερνούσαν στα ποτήρια περυσινό νέκταρ, ανακατεύονταν οι λέξεις και τα έθιμα, βάρβαρα και ντόπια, μια χαρούμενη και καλόβολη Βαβέλ η παρέα, μιλούσαμε για τον κόσμο μέσα από τον κόσμο.
Γαλήνια η ψυχή χόρτασε καλοσύνη, τα μάτια χόρτασαν χρώματα, το στομάχι νόστιμα εδέσματα. Ζήτω οι νύχτες του πρώιμου καλοκαιριού. Ζήτω η Αλσατία.


Από τις πολλές και νόστιμες συνταγές της Αλσατίας, λίγο γερμανικές και λίγο γαλλικές, επέλεξα ένα κέικ λευκού τυριού ακουμπησμένο πάνω σε δίσκο από τραγανό μπισκότο. Μια μικρή προσθήκη από τα χέρια μου, μαύρη σοκολάτα και κατακόκκινα φρούτα, ήρθε αδερφικά κι έδεσε με αυτήν τη συνταγή. Να'τη!

Τι μας χρειάζεται (8-10 μερίδες):

Για τη βάση:

• 150 γραμμάρια αλεύρι
• 80 γραμμάρια βούτυρο
• 80 γραμμάρια ζάχαρη
• μια τσιμπιά αλάτι
• μισό ποτήρι νερό (50 ml)

Για την κρέμα:

• 350 γραμμάρια λευκό μαλακό τυρί (πχ ανθότυρο)
• 3 αυγά
• 120 γραμμάρια ζάχαρη
• ένα στικ βανίλια (τα σποράκια)
• 50 ml γάλα
• 250 ml κρέμα γάλακτος
• 75 γραμμάρια νισεστέ
• άλλη μια τσιμπιά αλάτι

Για το στόλισμα:

• 100 γραμμάρια μαύρη σοκολάτα
• κόκκινα φρούτα
• ζάχαρη άχνη

Ζυμώνουμε γρήγορα με τα δάχτυλα τα υλικά της βάσης, φτιάχνουμε μια μπαλίτσα, τυλίγουμε με μεμβράνη και αφήνουμε να ξεκουραστεί για μια ώρα. Έπειτα ανοίγουμε τη ζύμη σε λεπτό φύλλο και στρώνουμε σε στρογγυλό ταψάκι 28 εκ. σκεπάζοντας αρκετά ψηλά τα πλάγια. Τρυπάμε με το πηρούνι τη βάση.

Χτυπάμε στο μίξερ το ανθότυρο με τους κρόκους, τη ζάχαρη, το γάλα, το νισεστέ και τη βανίλια. Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος και τα ασπράδια των αυγών σε σφικτή μαρέγκα. Προσθέτουμε τα δύο τελευταία υλικά στην κρέμα μας και ανακατεύουμε με κάθετες κινήσεις του κουταλιού να ενσωματωθούν καλά. Στρώνουμε την κρέμα πάνω στη βάση και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 45 λεπτά. Όταν το γλυκό ψηθεί, το βγάζουμε από το φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει.

Λιώνουμε τέλος τη σοκολάτα σε μπαιν μαρί, στρώνουμε στο κεντρικό μέρος του γλυκού και ξαναφήνουμε να κρυώσει. στολίζουμε με τα κόκκινα φρούτα της αρεσκείας μας και "χιονίζουμε" με άχνη ζάχαρη πριν το σερβίρισμα.

Μπιφτέκι κλασικό σε τραγανή κρούστα

Κάπου το είδα και μ'άρεσε η ιδέα...
Έπειτα το έφτιαξα και η ιδέα άρεσε και σε άλλους...
Μιας και έξω αγρίεψε ο καιρός, δυνάμωσε το κρύο και ξεφαντώνουν στο χορό οι χιονονιφάδες,
ας προσκολληθούμε μια στάλα στα χειμωνιάτικα άλλοθι.
Tι είναι πια λίγες ακόμη θερμιδούλες;
Άμα σταματήσει με το καλό η θύελλα ... κι από Δευτέρα...
αρχίζουμε δίαιτα!

Τι μας χρειάζεται (για 4 άτομα):

• μισό κιλό μοσχαρίσιος κιμάς
• ένα κρεμμύδι ψιλοκομμένο
• 2 φέτες μπαγιάτικο ψωμί μουσκεμένο και στιμμένο
• ένα αυγό
• δυο κουταλιές γάλα
• δυο κουταλιές πάστα ντομάτας
• αλάτι
• πιπέρι
• ένα ματσάκι μαιντανό

Για το "ντύσιμο"

• ένα φύλλο σφολιάτας 
• 4 κουταλάκια μουστάρδα
• 4 κουταλάκια κέτσαπ
• λίγο σουσάμι

Ζυμώνουμε τον κιμά με τα υπόλοιπα υλικά και τον αφήνουμε στο ψυγείο για μια ώρα να απορροφήσει το άρωμα από τα μυρωδικά.

Πλάθουμε έπειτα 4 μεγάλα μπιφτέκια.

Ανοίγουμε το φύλλο τη σφολιάτα αρκετά λεπτό και το κόβουμε στα τέσσερα. Βάζουμε στο κέντρο του κάθε φύλλου ένα κουταλάκι μουστάρδα και ένα κουταλάκι κέτσαπ, τοποθετούμε απάνω το μπιφτέκι και κλείνουμε σε πακετάκι. 

Λαδώνουμε μια στάλα την κορφή και πασπαλίζουμε με λίγο σουσαμάκι. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο ως να ροδίσει η κρούστα, το μπιφτέκι στο εσωτερικό παραμένει ζουμερό και πεντανόστιμο! 

Σερβίρουμε με φρέσκια σαλάτα εποχής.

Τραχανόπιτα με φέτα και μέντα

Υπήρχε μια φορά κι έναν καιρό μια ιδιαίτερη και ασυνήθιστη νοστιμιά, ο τραχανάς, φτιαγμένος με μεράκι αλλά και αυστηρό εθιμοτυπικό σε όλα τα νοικοκυριά της ελληνικής υπαίθρου. Μέσα στην κάψα του κατακαλόκαιρου, στο τέλος της συγκομιδής, μικρά κορίτσια και κυράδες πάντρευαν το ξανθό σιτάρι, το ευλογημένο από τον ήλιο ,με γάλα αγνό πρόβειο και αυγά ολόφρεσκα από το κοτέτσι, έφτιαχναν μοσχομυριστό τραχανά, τον άπλωναν σε ξύλινες τάβλες και κρατούσαν βάρδιες μερόνυχτα ολόκληρα να τον αερίζουν, να τον χαϊδολογάνε, να διώχνουν από σιμά του το μίασμα των εντόμων, ως να στεγνώσει καλά το ταπεινό χωριάτικο ζυμαρικό, να το δέσουν σε βαρύ λινό ταγάρι και να τ'ανεβάσουν ψηλά στο σταύρωμα, να κρατήσει όλο το χειμώνα, συμπλήρωμα απαραίτητο της  χωριάτικης κουζίνας.
Έπειτα ήρθαν μόδες και τάσεις καινούριες, χρόνια ανέμελα και βιαστικά, βιαστικά τραπεζώματα και τεχνητές γεύσεις, δεμένες σε διαφημίσεις απατηλές και τεχνικόλορ. Κι ο τραχανάς, ο θρεπτικός και υγειινός ξεχάστηκε, εγκαταλήφθηκε η παράδοσή του, διαγράφτηκε από τα μοντέρνα μενού και τα περιοδικά μαγειρικής.
Αλλά ευτυχώς οι μόδες είναι περαστικές όπως οι ιώσεις κι ήρθε ξανά ο καιρός που οι λησμονημένες παραδόσεις ξαναβγαίνουν στο φως, βιώνουν καινούρια δόξα οι απλές γεύσεις, ξαναγυρίζουν στο ντουλάπι μας δειλά δειλά, καθώς παλιά δεν έλειπαν απ'το ντουλάπι των παπούδων μας που δόξαζαν με απέραντη ευγνωμοσύνη τη γη τους και τα προϊόντα  της.
Κι έτσι νά'μαστε στην κουζίνα μας με μια πεντανόστιμη τραχανόπιτη, αλμυρή με μπόλικη φέτα και αρωματική μέντα!



Tι μας χρειάζεται:

• 1 φλυτζάνι τσαγιού τραχανά
• 2 φλυτζάνια γάλα
• 300 γραμμάρια φέτα
• 3 αυγά
• 2 κουταλιές λάδι
• πιπέρι
• μέντα φρέσκια ένα ματσάκι

Για το φύλλο:

• 400 γραμμάρια αλεύρι
• 30 ml ελαιόλαδο
• 250 ml  νερό
• λίγο αλάτι
• 1 κουταλάκι ξύδι

Ετοιμάζουμε τη ζύμη για το φύλλο ζυμώνοντας καλά όλα τα υλικά και τη αφήνουμε να ξεκουραστεί περίπου μια ώρα. Ζεσταίνουμε το γάλα, προσθέοτυμε τον τραχανά και τον αφήνουμε να φουσκώσει (κι αυτόν περίπου μια ώρα).

Χωρίζουμε τη ζύμη σε 4 κομμάτια και ανοίγουμε με τον πλάστη 4 φύλλα λεπτά. Τα φήνουμε να στεγνώσουν και τα απλώνουμε λίγο σουρωτά στο ταψί μας λαδώνοντάς τα ελαφρά.

Ετοιμάζουμε τη γέμιση προσθέτοντας στο φουσκωμένο τραχανά τη φέτα θρυμματισμένη, τα αυγά χτυπημένα, το λάδι, το πιπέρι και τη μέντα. Δοκιμάζουμε κι αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο αλάτι. Στρώνουμε τη γέμιση πάνω στα φύλλα και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για μια ώρα περίπου.
Αν θέλετε, μπορείτε να βάλετε δυο φύλλα κάτω από τη γέμιση και δυό φύλλα από πάνω. Εγώ την προτίμησα ανοιχτή γιατί μου αρέσει η κρούστα που σχηματίζεται πάνω στη γέμιση...

Γλυκά φιλιά σοκολατένια... για ερωτευμένους

Ο Ρίνος το μικρό ποντικάκι πρόβαλε με τη φοβισμένη μουρίτσα του  έξω από την τρύπα στον τοίχο. Φόβος ήταν το συναίσθημα που κατρακύλαγε στις φλέβες του, φόβος που διαπερνούσε όλους τους ποντικίσιους μύες του, που έκανε να παραλύουν τα μικρά νευράκια, φόβος που ανάβλυζε από το κοντό, χρώμα γκρίζο ποντικί τρίχωμα που σκέπαζε τη μικροσκοπική ύπαρξή του.

Η μεγαλοπρεπής γάτα Λουίζα με το ολόλευκο, μακρύ τρίχωμα και τα παγωμένα μάτια κάθονταν στο μεταξένιο μαξιλάρι και χάιδευε τα μουστάκια της, ακριβώς απέναντι από το λημέρι του. Ήταν ένα θαύμα για τα μάτια, απαλή σαν κρέμα σαντιγύ, περήφανη σαν το λιοντάρι, ατίθαση και πολεμοχαρής σαν Αμαζόνα. Στο λαιμό φορούσε ένα μενταγιόν γυαλιστερό σε σχήμα καρδιάς...
Μα μια καρδιά κρύα, μεταλλική και άγρια έκρυβε μέσα στο στήθος της! Η Λουίζα εδώ και μέρες παραφύλαγε το ποντικάκι το Ρίνο, πέρναγε τα πρωινά της μπροστά από τη φωλίτσα του, παρατηρούσε την κάθε πρόθεση κίνησης, βίγλιζε τα ίχνη του στο κελάρι όπου το ποντικάκι πήγαινε να βουτήξει κανένα κομματάκι τυρί, και ευχαριστημένη από τη δουλειά της τρόχιζε τα εκπληκτικά νύχια της ετοιμάζοντας τη Μεγάλη Ενέδρα.
Ο καημένος ο Ρίνος...
Έτρεμε σαν το ζελέ στο δίσκο. ¨Ετρεμαν τα μουστάκια του, έτρεμαν τ'αυτάκια του, έτρεμε ακόμη και η μικρή ποντικίσια καρδιά του, χτυπούσε δυνατά, χτυπούσε γρήγορα γρήγορα, έτρεμε για το Μυστικό, η μικρή ερωτευμένη καρδούλα.
Γιατί ο Ρίνος, εδώ και μέρες, ήταν ερωτευμένος με τη γάτα Λουίζα...
Κάθε φορά που διασταυρώνονταν τα ματάκια του με τα παγωμένα μπλε μάτια της, κάθε φορά που κρυφοκοιτούσε τη μπαμπακένια παρουσία της, κάθε φορά που θαύμαζε το κομψό της περπάτημα, ένιωθε το σύννεφο της μαγείας να τον περιστοιχίζει...
"Φτάνει πια!" είπε στη μικρή φωνή που μέσα στο μυαλό του του συνιστούσε να προσέχει.
"Θα της μιλήσω, δεν μπορώ πια να φοβάμαι, ήρθε η ώρα να της αποκαλύψω την αγάπη μου! Θα της το πω μία φορά, δύο φορές, χίλιες, ένα εκατομμύριο φορές και ένα εκατομμύριο φορές θα της πω ότι την αγαπώ. Και στο τέλος η αγάπη μου θα νικήσει, θα λιώσει τη μεταλλική καρδιά της, θα μαλακώσει τα παγωμένα μάτια της. Στο τέλος δεν θα μπορεί άλλο να κάνει παρά να μ'αγαπά! "
Σκέφτηκε μια ιστορία με ατρόμητους ήρωες που του έλεγε ο παππούς του όταν ήταν μικρός και χαμογέλασε.
Όποιος δεν αποφασίζει να βουτήξει στη σοκολάτα, ποτέ δεν θα μάθει πώς είναι η γεύση της!

Τι μας χρειάζεται (για δυο ερωτευμένους ... πολύ λιχουδιάρηδες!):

• 150 γραμμάρια μασκαρπόνε
• 2 κουταλιές ζάχαρη άχνη
• 200 μαύρη σοκολάτα
• κακάο αζαχάρωτο για το περιτύλιγμα

Χτυπάμε σε κρέμα το τυρί μασκαρπόνε με τη ζάχαρη άχνη, προσθέτουμε τη σοκολάτα λιωμένη σε μπαιν μαρί και ανακατεύουμε καλά να ενωθούν. Αφήνουμε το μίγμα να ξεκουραστεί στο ψυγείο για μισή ωρίτσα.
Ξαναπιάνουμε έπειτα το μίγμα μας και με δυο κουταλάκια φτιάχνουμε πολλά μικρά μπαλάκια σε μέγεθος μεγάλου φουντουκιού. Τα βουτάμε στο κακάο, τα τοποθετούμε σε όμορφα χαρτάκια και τα διατηρούμε στο ψυγείο μέχρι να τα σερβίρουμε!

Ενα μεγάλο ευχαριστώ την Claudia για τη συνταγή και χρόνια πολλά σε όλους τους ερωτευμένους!!!

Αμυγδαλόπιτα με σιρόπι σοκολάτας

Παλιά παραμύθια σε καινούριες περιπέτειες

Σήμερα ξυπνήσαμε νωρίς.
Δεν ήπιαμε το γάλα μας. Πλυθήκαμε με νερό παγωμένο.
Δε δουλεύει ο θερμοσίφωνας χωρίς πετρέλαιο.
Στο σχολείο βεβαίως πήγαμε.
Με τα πόδια, λόγω απεργίας.
Κουραστήκαμε λιγάκι...
Τριάμιση χιλιόμετρα είναι κάμποσος δρόμος...
Μετά κάτι έγινε που δεν καταλάβαμε καλά
και ένας από μας λιποθύμησε!
Τον έτρεξαν στα νοσοκομεία, αλλά όπως αποδείχτηκε,
ο πατέρας του δεν είχε ασφάλεια γιατί δούλευε παράνομα
και δεν του έκαναν και σπουδαία πράγματα.
Του σύστησαν να τρώει καλύτερα... Πλούσιο πρωινό
και άλλα τέτοια όμορφα σκηνικά από παλιά παραμύθια.
Ενας δυο από την τάξη ρωτήσανε και τι είναι πρωινό...
Δε διαβάζουν φαίνεται παραμύθια τα βράδια...
Ήρθε μια καλή κυρία να φέρει δωρεά στο σχολείο.
'Εμαθε λέει το περιστατικό κι είπε να θυσιάσει
τα απογευματινά μπισκότα του Λούλη
για τα πεινασμένα παιδάκια.
Τώρα τρώμε δεκατιανό σκυλομπισκότα.
Δεν παραπονέθηκε κανείς για κοιλόπονο.
Ούτε για κάτι άλλο, πιο σοβαρό.
Κάναμε μάθημα κάτι περί κοινωνικής δικαιοσύνης.
Δεν ήταν πολύ κατανοητό.
Θα φταίνε ίσως οι καιροί.

Τι μας χρειάζεται (12 μερίδες):

• 1 φλυτζάνι ζάχαρη
• 1 και 1/2 φλυτζάνι φρυγανιά
• 2 και 1/2 φλυτζάνια αμυγδαλόψιχα 
• 6 αυγά
• 1 κουταλάκι κανέλα
• 1 φλυτζανάκι του καφέ κονιάκ
• 2 κουταλάκια μπέικιν

Για το σιρόπι

• 150 γραμμάρια ζάχαρη
• 150 ml νερό
• 50 ml γάλα
• 100 γραμμάρια σοκολάτα υγείας

Χτυπάμε καλά τους κρόκους με τη ζάχαρη, προσθέτουμε το κονιάκ, την κανέλα και τα αμύγδαλα ψιλοκομμένα στο μούλτι σε μέγεθος τραχανά. Τελευταία προσθέτουμε τη φρυγανιά (όπου έχουμε βάλει και το μπέικιν) εναλλάξ με τα ασπράδια χτυπημένα μαρέγκα σφικτή.

Ψήνουμε σε βουτυρωμένο ταψί για 35 λεπτά περίπου.

Εντωμεταξύ ετοιμάζουμε το σιρόπι.

Σε κατσαρόλα με χοντρό πάτο βάζουμε τη ζάχαρη με το νερό να πάρουν βράση και έπειτα χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να σιγοβράζουν. Λιώνουμε τη σοκολάτα στο γάλα και προσθέτουμε στο σιρόπι, αφήνουμε στη φωτιά ώσπου να δέσει καλά το σιρόπι μας.

Περιχύνουμε το γλυκό μας ζεστό και αφήνουμε να κρυώσει εντελώς η αμυγδαλόπιτα πριν το σερβίρισμα.

'Εμπνευση από το παρακάτω εικονίδιο στο φέισμπουκ